Ben bu dünyadan boş gidecem,
Ama kazanıp gidecem..
Yıllarca sosyal alanda çalışmamın,yorulmamın, bıkmamın verdiği huzursuzluk ile birkaç yıldır kendi kabuğuma çekilmiştim.
Gördüğüm haksızlıklar ,yanlışlıklar ,yandaşçılık, çıkarcılık vs. artık midemi bulandırmıştı.
Ne kadar başarılı olsam da dönüp arkama bakıyorum ki bir arpa boyu yol alamamışım. Çıkarcılık ,yalakalık yapanlar el üstünde tutulur oluyor.
Senin bilgin ,çaban ,emeğin kimsenin çok da umrumda olmuyormuş .

Oysa yıllardır insanlara çare olmak için uğraştım . Kendi hayatımdan ödün verdim insanların derdini yük bildim dindindim, çabaladım . Yeter ki birşeyler yapabileyim bir insana ,kadına ,çocuğa dokunabileyim mutlu edebileyim ,yüzünü güldüreyim istemekti tek karşılığım.
“Allah razı olsun ” huzurunu bilirmisiniz siz ?
Oysa ben bu çabaları gösterirken herkes bana deli diyordu. Sana ne insanların derdinden , herkes uğraşsın ,para kazanmadığın şeyler için niye emek veriyorsun ki deyip ,
Kendilerine akıllı rolü biçip, bana deli imasında bulunuyorlardı.
Bunu diyenlerin bir çoğu da benim çalışmamdan nasiplenip ekmek yiyen kişilerdi.
Hani derler ya her köyün bir delisi vardır diye. .
Bende Trabzon’un merhamet delisiydim işte.
Ne yaparsınız Rabbim vermiş güzel bir gönül merhamet bende rızası için koşturdum kimse bilmese de..

Yıllarca sosyal alanda el atmadığım hiçbir alan kalmamıştı.
Siyaset ,stk’lar ,yıllarca okul aile birliği başkanlığı ,Trabzon Kent Konseyi Kadın Meclisi , muhtar azası olarak mahalle çalışmalarım vs..
Aldığım her görevi alnım açık ,vicdanım temiz , şerefim ve gururumla çalışıp yerine getirdim.
Hani diyorsunuz ya kadınlara sahip çıkın. .
Sokakta çığırmakla kadınlara sahip çıkamazsınız ..
Kaç kadına çare oldunuz ?
Kaç kadının elinden tuttunuz ?
Kaç kadına kazanç kapısı oldunuz ?
Oysa ben size onlarca sayabilirim.
Nasıl mı yaptım ?
İşimi ,gücümü bıraktım iş aradım. .
Kurslara yönlendirdim iş imkanı buldum.
Aracı oldum yardım ihtiyaçlarını gidermelerine yardımcı oldum.
Ben çok birşey veremiyordum ama sebep olup çareler aradım hep.
Okul aile birliği başkanlığını aldığım zaman ilk işim gereksiz yardım alanları silip gerçek ihtiyaçlılara ulaşmak oldu.
Bu konuda sorun yaşasam da yolumdan kimse alıkoyamadı beni.
Kızılaydan okula yardım istedim.Yüzlerce çocuğun yüzünün gülmesine vesile oldum.Ailelerin yükünü hafifletmeye vesile oldum. Trabzon’da o dönemde çalışmalarımdan dolayı SayınVali ve Sayın Milli Eğitim müdüründen örnek başkan tebrigi alan okul aile birliği başkanı olmuştum . Evet para kazanmadım haklısınız .
(Paraya değer vermedigim için annemin hep bir sitemi vardı bana sen hayatta zengin olamazsın diye..
Zenginlik para biriktirmek ,mal yığmaktır ya hani.Öyle ya paran olacak ki bu dünya da rahat edesin.Peki bu kazandığım paraları dünya da yemediğim zaman mezarıma mı koyacaksınız. .
Beni yaradan ölünceye kadar rızkı mı kadar vereceğini beyan etmişken ;
Nedir bu doyumsuzluk ,
Dünyaya tapma..
Sahtekarlıklar, hileler ,dolandırıcılıklar..
Nedir bölüşemediğimiz. ..
Gidenler ne getirdi peşinden..)
Ama aldığım dualar çuval dolusu paraya değerdi. O huzuru paraya tapanlar bilemez.
Sonra yıllarca ekmek yediğim mesleğim de neden kurs açıp öğrenci yetiştirip kazanım sağlamaya vesile olmayayım dedim.
Herşey benim için zor oluyor ya..
Bu da kolay olmadı. Yaşadığım sorunlara rağmen başardım görevimi aldım.
Herkesin yalakalığına alışmış yöneticilere ,
Doğru olmamız batıyordu. Sanki oturdukları koltuklar babalarının malı.

Hayatım boyunca doğru olmaya çalıştım karşıma çıkan bütün yanlışlara rağmen.
Ama hayat bu ya insanı hep sınavdan geçiriyor. .Bir bakmışım ki ben düşmüşüm. .Döndüm baktım hiç kimse yok.
Hani o dostlar arkadaşlar nerde….!
Hani çok çevrem oldu ya …
Yıllarca ben emek verirken çok insan kazanmışım ya…
Hiç kimseyi göremedim yanımda. ..
İsyan ettim haliyle..
Ama gördüğüm rüya beni kendime getirdi ;
“Sen kaybetmedin, kazandın.
Bak bu gördüğün koskoca çiçekli bahçeler senin.
Sen Allah rızası için yaptığın herşeyden , kuldan vefa görmediğin için mi isyan edersin.
Dön Rabbine. ….”
Arkamı döndüğüm de o ışıklı kapıyı görünce ..
Tövbeyle uyanmışım. .
Rabbim izniyle o zorluğu da atlatıp başardım.
Ve anladım ki ;
İyiler kaybetmiyor ,kazanıyor …
Siz inanmasanız da..
Evet zor oluyor kazanımlarım,
Ama Rabbim kolay olana hayır nasip etmez ki….

Siz ne kadar kötü olsanız da ,
Ben vazgeçmedim…
Bıraktığım yola ,
Daha güçlü ,
Daha azimli ,
Daha donanımlı çıktım..
Gördüm ki iyiler çekilince ,
Meydan kötülere kalıyor.
Allah bundan razı olur mu ?